« الموجود إمّا بالفعل أو بالقوّة » ، و الجميع ، كما ترى ، امور غير خارجة من الموجوديّة المطلقة . و المجموع من هذه الأبحاث هو الذي نسمّيه « الفلسفة » . و قد تبيّن بما تقدّم :

--> ( 1 ) . توضيح مطلب آن است كه موضوع فلسفه « موجود از آن جهت كه موجود است » مىباشد ، يعنى « موجود مطلق » . از طرفى وجود مساوق با شيئيت است ، و آنچه شىء بر آن صادق است ، موجود نيز بر آن صدق خواهد كرد . بنابراين ، فلسفه از هر شيئى ، از آن جهت كه موجود است ، بحث و گفت‌وگو مىكند . علوم ديگر نيز ، اگرچه دربارهء موجودات و اشياء سخن مىگويند ، اما بحث آنها از احكام مربوط به خصوصيات و ويژگىهاى موجودات است ؛ يعنى در علوم از شىء ، از آن جهت كه مثلا گياه است ، و يا حيوان است ، و يا انسان است ، سخن گفته مىشود ؛ نه از آن جهت كه